Emotionele verwaarlozing

Als baby kun je nog niet denken, je kunt alleen voelen. Je voelt honger en gaat huilen. Je gaat ook huilen wanneer je je niet prettig voelt. Dit is jouw instinct om in leven te blijven. Je voelt het dus ook wanneer je gekoesterd en geknuffeld wordt. Wanneer je getroost wordt als je het moeilijk hebt. Dit is nodig voor een veilige hechting.

Wanneer ouders het lastig vinden om liefde te geven, verbinding aan te gaan en/of fysiek contact te hebben, zullen zij dit uit de weg gaan. Het voelt ongewoon en ongemakkelijk. De makkelijkste weg is bij dat gevoel vandaan te gaan en te blijven. Dit houdt in dat deze veilige benadering (afstand) generaties zo doorgegeven kan worden, totdat iemand de moed heeft om dit patroon te gaan herkennen en te willen doorbreken.

De gevolgen

Je spreekt van emotionele verwaarlozing, wanneer je als kind niet voldoende liefde en positieve aandacht hebt ontvangen. Onder positieve aandacht wordt verstaan dat je als kind een voldoende mate van bevestiging, erkenning, acceptatie, vertrouwen, respect, veiligheid, goedkeuring, begrip, waardering, geruststelling, aanmoediging en bewondering hebt ontvangen. Je durft bv. meer wanneer je ouders je hebben aangemoedigd vroeger. Dat ze in je geloofden en je stimuleerden om ervoor te gaan. Je hebt meer begrip voor jezelf wanneer je ouders begrip voor jou toonden ook al waren ze het er niet altijd mee eens. Je hebt vertrouwen in jezelf wanneer je ouders vertrouwen in jou hadden en zij je verantwoordelijkheden gaven om te groeien.

Ouders onthouden niet met opzet hun kinderen van liefde en positieve aandacht. Zij hebben dit in de meeste gevallen ook moeten missen. Hoe kun je doorgeven wat je zelf niet ontvangen hebt? Je geeft door wat je WEL ontvangen hebt, je ouders waren namelijk je voorbeeld.

Wanneer dit stress, agressie, angst, onzekerheid of iets anders is geweest, begrijp je misschien beter hoe jij gevormd bent en waarom je doet zoals je doet. Misschien was er sprake van veel boosheid, verdriet, angst of andere zaken die speelden, waardoor je als kind leerde om je gevoelens weg te stoppen. Je bent immers niet opgewassen tegen je ouders, je hebt ze nodig. En door je gevoelens af te sluiten, verlies je langzaam de verbinding met jezelf.

Je kunt je voorstellen dat je jezelf geen waarde toekent wanneer je liefde hebt gemist van je ouders. Als kind denk je namelijk dat het aan jou ligt. Jij voldeed niet, anders waren je ouders wel liever voor je geweest. Zodra een kind kan denken, ontstaat en ontwikkelt zich deze kinderlogica met alle gevolgen van dien.

Belangrijk is dat je in gaat zien dat het de onmacht van je opvoeders is geweest. Dat jij het slachtoffer bent geworden van hun frustratie, boosheid, verdriet en pijn. Dat jij er toen niets aan kon doen, behalve jezelf zo goed mogelijk aan te passen. Daardoor kan het zijn dat jij je in je volwassen leven ook bent blijven aanpassen. Met als gevolg dat je moeizame relaties hebt met de mensen om je heen. Dit kan effect hebben op je band die je hebt met jezelf, met je partner, met je ouders, met je kinderen, met je familie, met je baas, met je collega(s) enz. Wat weer zijn weerslag heeft op jouw beleving van je leven. Mensen die als kind emotioneel tekort zijn gekomen, kunnen als volwassene weinig tot geen blijdschap meer voelen.

Het tij keren

Het is nooit te laat om je leven om te keren naar het goede! In dit geval om de verbinding met jezelf te herstellen. Onder andere door de negatieve overtuigingen en verhalen die jij over jezelf bent gaan geloven op te sporen en tegen het licht te houden. Zodat ze verbleken en hun kracht verliezen. Om jezelf te gaan begrijpen dat je deed wat je moest doen. Door compassie op te brengen voor jezelf, ga jij jouw zelf-afwijzing omzetten in Zelf-liefde en Zelf-acceptatie.

In verbinding staan met je ZELF betekent dat:

  • er energie door je heen en om je heen stroomt
  • allerlei ideeën, ingevingen en inspiratie komen er in je op
  • je drive (passie) komt van binnenuit die je laat wensen i.p.v. dat jij jezelf van alles oplegt wat je MOET doen
  • je in contact staat met je emoties waardoor je voelt en begrijpt wie je bent, hoe je bent en wat je nodig hebt om jezelf te zijn (bij anderen)
  • het (in)vullen van je eigen behoeften is jouw verantwoording i.p.v. verwijten maken en anderen verantwoordelijk houden voor je welbevinden.

Door (weer) verbonden te zijn met jezelf, voel je dat je lééft. Door (meer en meer) naar je hart te luisteren, ga jij je vrij voelen en heb je zin om deel te nemen aan het leven i.p.v. ervoor te zorgen dat je het goed mogelijk overleeft…